Σταυραετέ του Μαχαιρά. «Και νεκρός…ενίκα!»

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι πεσόντες αγωνιστές της ελευθερίας της Κύπρου και ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ θυσιάστηκαν άδικα. Γιατί δεν επετεύχθη ο στόχος της Ένωσης με την Ελλάδα. Γιατί ακολούθησε η τούρκικη εισβολή το ’74 που μπορεί κατά κάποιους να αποφεύγετο αν δεν αφορμούνταν οι Τούρκοι από τον δικό μας πατριωτισμό και την προσδοκία της Ένωσης που ξεκίνησε με τον αγώνα της ΕΟΚΑ το ’55.

Ότι είμαστε ακόμα κι’ όλοι εμείς κατώτεροι των προσδοκιών του αγώνα αυτών που πέθαναν. Αυτών που σφάγισαν με τη θυσία τους και το συμβόλαιο με τον θάνατο για τις επόμενες γενέες στα χνάρια των παλιότερων αγωνιστών του ’21.

Και όμως! Όταν έχεις έναν σαν τον Αυξεντίου στην ιστορία σου, με μια τέτοια θυσία, το κουτσουρεμένο κράτος του ’60 που σ’ αυτό οδήγησε ο συμβιβασμός της πολιτικής του «εφικτού», μπορεί να ελπίζει ότι θα επιζήσει και η μοιρασμένη πατρίδα κάποια ημέρα θα επανενωθεί. Με ποιό όμως αγώνα και ποιά μέσα; Αυτά των πρόθυμων «ναινέκων» με τους έντιμους συμβιβασμούς και των «ρεαλιστικών» λύσεων;

Όχι αυτών βέβαια, αν πρότυπο στο μυαλό και την καρδιά βρίσκεται ο Γρηγόρης Αυξεντίου. Πρέπει να υπάρξει αντίσταση! Γιατί οι εχθροί της Κύπρου θέλουν να προσβάλουν τον αγώνα επιβίωσης των Κυπρίων πρώτα στο «τραπέζι των συνομιλιών» και ει δυνατόν ανώδυνα. Γιατί πάντοτε πρώτα θα φέρουν το προσωπείο των φιλειρηνιστών και γιατί όλα γίνονται με το πρόσχημα της δημοκρατίας, αλλά ακολούθως αν δεν τους βγεί ειρηνικά, κάποιοι, ακόμα και με τη συμμετοχή «δικών μας», θα μπορούσαν να ξανανάψουν την πρώτη σπίθα…

Εκεί θα είναι όμως πρώτα «με την πένα» για να λύσουν όπως επαίρονται το κυπριακό, μα ποιοί άλλοι; Aυτοί που το δημιούγησαν, ένα διεθνές πρόβλημα που συνεχίζεται και πονάει μόνο το λαό της Κύπρου και χρησιμοποιείται υπούλως. Από τους διαφαντευτές της τύχης της Κύπρου που επηρεάζουν τα εγχώρια φερέφωνα και τους βολεμένους, τους προύχοντες της εξουσίας, «κομίζοντας γλαύκα εις Αθήνας», προσφέροντας δήθεν τη βοήθειά τους στις «καλές υπηρεσίες» του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ…

Αυτούς που παρουσιάζονται στα μνημόσυνα των ηρώων λέγοντας ότι θα συνεχίσουν τον αγώνα τους «με άλλα μέσα», καπηλευόμενοι τις θυσίες του, αλλά όπως δεικτικά τόνισε ο δημοσιογράφος Γιάννης Χαραλαμπίδης (ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ, 2021, 16:35):

«Ο Αυξεντίου δεν μπήκε σε καμιά διαδικασία διαπραγμάτευσης με τον κατακτητή. Ο Αυξεντίου είπε «Μολών Λαβέ». Αυτός ήταν ο Αυξεντίου. Είτε τον σέβεσαι ή δεν τον σέβεσαι. Δεν βγαίνεις έξω από το μνημόσυνο του Αυξεντίου που τα έβαλε με την αυτοκρατορία, τη Βρετανική, για να προωθήσεις τις βρετανικές θέσεις που προωθούνται σήμερα για ισότιμη κυριαρχία, για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και όλα τα συναφή…Ε πως να το κάνουμε. Είναι Ντροπή. Είναι Αίσχος. Αυτό είναι ανήθικο. Και δεν πας στο μνημόσυνο… Αυτά τα πράγματα πρέπει να κοπούν και κάποιοι πρέπει να τα πουν».

ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ. (2021, Μάρτιος 1). ΠΡΩΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 01/03/2021 [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=lBtA7JfrGDw

Ευτυχώς όμως, δεν λογαριάζουν, ότι όταν ο Αυξεντίου υπήρξε πρότυπο της θυσίας με το αίμα του και «την αξία του που θα τη δοκιμάσει η φωτιά». Ο αγνός κόσμος θάνε αυτός που θα αντισταθεί βάζοντας φραγμό στην προδοσία με πρότυπο τον Αυξεντίου και θάνε άραγε πολλοί αυτοί που θα μπούν «αντρόσιη». Γιατί όταν ακόμα κάποιοι θα παραπαίουν, ο Αυξεντίου συνεχίζει να εμπνέει άλλους…

Κι’ αν έχουν τη θρασυδειλία κάποιοι να δακτυλοδείξουν το κρησφύγετο του αγώνα… (Mε την προδοσία τους με ένα διαφορετικό τρόπο απ’ τον «βοσκό»…) Για μιαν ακόμα φορά ο Αυξεντίου θα βροντοφωνάξει ξανά το Μολών Λαβέ. Πρώτα στη δική τους συνείδηση, την πορωμένη, μήπως και την σπάσει, αλλά ακολούθως ολονών μας την συνείδηση την αποκοιμισμένη…

Τις καρδιές νεαρών και αλύγιστων να ξυπνήσει αν μη τι άλλο, και ο τόπος έτσι…, να λαμπαδιάσει μακάρι ξανά από την υπερηφάνεια…

Κι’ αν δεν μας αξίζει αλήθεια κάτι καλύτερο, o Βαγορής θα είναι πάντα ο ίδιος νικητής και όχι χαμένος, πέρα από την πληγωμένη μας αξιοπρέπεια για να μας δείχνει την «ανηφοριά» έτσι ώστε κάποτε να του μοιάσουμε…*


«Η ρωμιοσύνη θα τον κλείσει στην καρδιά της φυλακτό ατίμητο για να την προφυλάσσει από την υποταγή και τη φθορά σαν έρθουν χρόνοι δίσεκτοι».

ΡΙΚ. (2021, Μάρτιος 3). Εμείς και ο κόσμος μας. Γρηγόρης Αυξεντίου – Ο Σταυραετός του Μαχαιρά.

«Να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου να καθαρίσουμε το δικό μας, να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου να μπολιάσουμε το δικό μας, να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου να βάψουμε το δικό μας να μην μπορέσει πια ποτέ να το ξεθωριάσει ο φόβος».

Μόντης Κ. (1958). Στιγμές. ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΛΦΟ.

*[σ.σ. Πριν τη θυσία του όμως ο Γρηγόρης έριξε εκείνη την ημέρα 1000 σφαίρες και αρκετές χειροβομβίδες σκοτώνοντας μόνος του 47 στρατιώτες!].

promachonjournal.com