Σταυραετέ του Μαχαιρά Αυξεντίου δεν ήταν χαμένη η θυσία σου. «Και νεκρός…ενίκα!»

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι πεσόντες αγωνιστές της ελευθερίας της Κύπρου και ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ θυσιάστηκαν άδικα. Γιατί δεν επετεύχθη ο στόχος της Ένωσης με την Ελλάδα. Γιατί ακολούθησε η τούρκικη εισβολή το ’74 που μπορεί κατά κάποιους να αποφεύγετο αν δεν αφορμούνταν οι Τούρκοι από τον δικό μας πατριωτισμό και την προσδοκία της Ένωσης που ξεκίνησε με τον αγώνα της ΕΟΚΑ το ’55.

Ότι είμαστε ακόμα κι’ όλοι εμείς κατώτεροι των προσδοκιών του αγώνα αυτών που πέθαναν. Αυτών που σφάγισαν με τη θυσία τους και το συμβόλαιο με τον θάνατο για τις επόμενες γενέες στα χνάρια των παλιότερων αγωνιστών του ’21.

Και όμως! Όταν έχεις έναν σαν τον Αυξεντίου στην ιστορία σου, με μια τέτοια θυσία, το κουτσουρεμένο κράτος του ’60 που σ’ αυτό οδήγησε ο συμβιβασμός της πολιτικής του «εφικτού» μπορεί να ελπίζει ότι θα επιζήσει και η μοιρασμένη πατρίδα θα επανενωθεί. Με ποιό όμως αγώνα και ποιά μέσα; Αυτά των πρόθυμων «ναινέκων» με τους έντιμους συμβιβασμούς και των «ρεαλιστικών» λύσεων;

Όχι αυτών βέβαια, αν πρότυπο στο μυαλό και την καρδιά βρίσκεται ο Γρηγόρης Αυξεντίου. Γιατί οι εχθροί της Κύπρου θέλουν να προσβάλουν τον αγώνα επιβίωσης των Κυπρίων πρώτα στο «τραπέζι των συνομιλιών» και ει δυνατόν ανώδυνα, γιατί πάντοτε πρώτα φέρουν το προσωπείο των φιλειρηνιστών και γιατί όλα γίνονται με το πρόσχημα της δημοκρατίας αλλά ακολούθως αν δεν τους βγεί, με τη βία.

Εκεί θα είναι «με την πένα» για να λύσουν όπως επαίρονται το κυπριακό που αυτοί το δημιούγησαν, ένα διεθνές πρόβλημα που συνεχίζεται και που πονάει όμως μόνο το λαό της Κύπρου. Οι διαφαντευτές της τύχης της Κύπρου που επηρεάζουν τα εγχώρια φερέφωνα και τους βολεμένους προύχοντες της εξουσίας «κομίζοντας γλαύκα εις Αθήνας», προσφέροντας δήθεν τη βοήθειά τους στις «καλές υπηρεσίες» του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ.

Αυτούς που παρουσιάζονται στα μνημόσυνα των ηρώων λέγοντας ότι θα συνεχίσουν τον αγώνα τους «με άλλα μέσα», καπηλευόμενοι τις θυσίες του, αλλά όπως δεικτικά τόνισε ο δημοσιογράφος Γιάννης Χαραλαμπίδης (ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ, 2021, 16:35):

«Ο Αυξεντίου δεν μπήκε σε καμιά διαδικασία διαπραγμάτευσης με τον κατακτητή. Ο Αυξεντίου είπε «Μολών Λαβέ». Αυτός ήταν ο Αυξεντίου. Είτε τον σέβεσαι ή δεν τον σέβεσαι. Δεν βγαίνεις έξω από το μνημόσυνο του Αυξεντίου που τα έβαλε με την αυτοκρατορία, τη Βρετανική, για να προωθήσεις τις βρετανικές θέσεις που προωθούνται σήμερα για ισότιμη κυριαρχία, για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία και όλα τα συναφή…Ε πως να το κάνουμε. Είναι Ντροπή. Είναι Αίσχος. Αυτό είναι ανήθικο. Και δεν πας στο μνημόσυνο… Αυτά τα πράγματα πρέπει να κοπούν και κάποιοι πρέπει να τα πουν».

ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ. (2021, Μάρτιος 1). ΠΡΩΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΥΤΕΡΑ 01/03/2021 [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=lBtA7JfrGDw

Ευτυχώς δεν λογαριάζουν ότι όταν ο Αυξεντίου υπήρξε πρότυπο της θυσίας με το αίμα του και «την αξία του που θα τη δοκιμάσει η φωτιά», ότι ο αγνός κόσμος θα αντισταθεί βάζοντας φραγμό στην προδοσία, και πολλοί θάνε που θα μπούν «αντρόσιη», γιατί ο Αυξεντίου ακόμα εμπνέει ενώ εκείνοι παραπαίουν…

Κι’ αν έχουν τη θρασυδειλία να δακτυλοδείξουν το κρησφύγετο του αγώνα για μια ακόμα φορά στην ιστορία, ο Αυξεντίου θα βροντοφωνάξει ξανά το Μολών Λαβέ και ο τόπος θα λαμπαδιάσει από περηφάνια ότι κι’ αν γίνει, «κι όποιον πάρει ο χάρος»… [Ο Γρηγόρης έριξε εκείνη την ημέρα 1000 σφαίρες και αρκετές χειροβομβίδες σκοτώνοντας μόνος του 47 στρατιώτες!]


«Η ρωμιοσύνη θα τον κλείσει στην καρδιά της φυλακτό ατίμητο για να την προφυλάσσει από την υποταγή και τη φθορά σαν έρθουν χρόνοι δίσεκτοι».

ΡΙΚ. (2021, Μάρτιος 3). Εμείς και ο κόσμος μας. Γρηγόρης Αυξεντίου – Ο Σταυραετός του Μαχαιρά.

«Να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου να καθαρίσουμε το δικό μας, να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου να μπολιάσουμε το δικό μας, να πάρουμε μια σταγόνα απ’ το αίμα σου να βάψουμε το δικό μας να μην μπορέσει πια ποτέ να το ξεθωριάσει ο φόβος».

Μόντης Κ. (1958). Στιγμές. ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΛΦΟ.

promachonjournal.com