«Ένα κρυφό νόμισμα για μεταλάβωση»

Εξαίφνης νέος μαμωνάς ανέφανε
μεσούσης της κρίσης και του τρόμου,
της πανδημίας των χοίρων
και του φόβου «τα χάνω όλα».

Πριν απ΄τη νέα κορώνα,
τα μπόλια της πρωτεϊνης ακίδας,
του χιμπαντζή και του εκτρωμένου έμβρυου δίχως όνομα.
Εκείνο που αγνόησαν ο ξακουστός δεσπότης κι ο Πάπας της Ρώμης.

Το κρυφό νόμισμα που ήλθε πίσω απ΄τη μάσκα,
για το χαμόγελο των ηδονιστών του χρήματος.
Που έκρυψαν στο δίχτυ της ελεύθερης επικοινωνίας,
της ελεύθερης σκέψης, του ονείρου και της θαλερής εικόνας.

Με το ψευδώνυμο – Νακαμότο Σατόσι ο δημιουργός του,
το ηλεκτρονικό αποκεντρωμένο νόμισμα,
το πρώτο μπλόκο της αλυσίδας μλοκ-τσέιν, το γενεσιουργό!
Στις τρεις πρώτου το Δυο Χιλιάδες και Εννιά μετά Χριστόν!

Μες σ’ ένα ιαπωνικό θέατρο, άγνωστοι χαρακτήρες,
χέρια και πρόσωπα ζωγραφισμένα με πολύχρωμα κοστούμια
με το πλήθος ν’ αναφωνεί: «Ώ το χρυσό πουλί! Τι τυχεροί!»
Εκείνο που εξορυγνείεται και εν κρυπτώ έρχεται να μας ελευθερώσει
μην το κλέψει καμιά τράπεζα, κανένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.

«Νακαμότο Σατόσι» ο εφευρέτης ή κάποια ομάδα όπως είπαν οι γκουρού.
Άγγλοσάξωνες ή κάποιος απ’ αυτήν εκ της Κοινοπολιτείας.
Τιτιβίζοντας σε φόρα κάτι «μπλόντι χάρτ», «φλατ» ή «κκόλαρ»-αγγλιστί για το χρώμα.
Και στο πρώτο μπλόκο κώδικα αναγράφηκε όπως οι Τάιμς είπανε:
«Τσάνσελαρ ον μπρινκ οφ σέκοντ μπέιλ άουτ φορ μπάνκς».

Κι όταν αυτά πάλι συνέβαιναν μάνα μου εκεί στα κυπαρίσσια,
στο λόγο του πατέρα μας άφηνες την αγάπη σου.
Ποιος φόβος, ποια αρρώστια να μετρά μπροστά στην τελευταία την αληθινή σου θωρειά; Όταν πέθαινε μαζί σου ο κάβουρας.

Ποιο φιάσκο και ποια πανδημία;
«Η1Ν1» το είπανε το εννιά.
Τι κι αν πάλι χάνει απ’ την αξία του
κι ο Ουίλιαμ ποντάρει τώρα στη πτώση του;
H επιτροπεία θα τη δώσει τη μεταλάβωση.

Το μηδέν και ένα ο «ευλαβής» να το πάρει με το «έτσι θέλω».
Να σε στεφανώσουν τώρα με τη νέα κορώνα.
Χωρίς να ξέρεις ότι μ’ άλλον θα ενωθείς και μ’ άλλη μεταλάβωση θα μπολιαστείς.
Για να χαρείς τη ζωή…

Μεγάλη Εβδομάς όμως ανέφανε και ο Χριστός σου ψιθυρίζει:
“Ότι είναι να κάνεις, κάντο γρήγορα”.
Η μεταλάβωση θάνε μόνο σαν τον οβολό του χάροντα.
Το μύρο της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνής δεν το ‘νιωσε ο καημένος κι έτρεξε για τα τριάντα αργύρια.